Een paar weken geleden verscheen een videoman op onze site Shogun 2. Nogmaals bewonderden we hoe cool de ontwikkelaars alles doen, maar we begonnen ook te redeneren of ze het allemaal uitsluitend in de video’s hadden? Persoonlijk was het niet mogelijk om te spelen, zelfs niet op de “game” -muis werd aan niemand gegeven. Like, kijk met je ogen, maar raak de geisha niet aan met je handen. Omdat er vragen ontstaan ​​..
Maar onlangs De creatieve vergadering Schaamteloos omgekochte journalisten. Ze gaf ze … nee, geen geisha. En zelfs geen hele harem. De ontwikkelaars mochten een persversie besturen. Dat wil zeggen, op elk gewenst moment was het mogelijk om in een stoel te zitten, thee te brouwen, twee keer op het etiket te klikken en te eindigen in het middeleeuwse Japan, waar ik erachter kwam (en van gisteren kan je – je kunt “demo”), hoe is het om zonder wapens te zwemmen, hoe samurai wordt gesneden met speermen, dat ze de ninja met donkere nachten kunnen doen.
Wat werd ons gegeven?
De pers is helaas niet het hele spel. Het is niet eens een derde. Journalisten mochten één historische strijd testen en de trainingscampagne doorlopen. Ze lijkt op een normaal, meedogenloos, net over haar oor zoemt de adviseur, constant lesgeven en instrueren. Nou, de schaal is hier anders. De taak is om twee eilanden te vangen en niet heel Japan te verenigen.
Zelfs dit minimum is echter voldoende om conclusies te trekken. Bovendien duurde de passage enkele uren. En gedurende deze tijd kun je alles zien: zee- en grondgevechten, een campagnekaart, een politieke boom en een boom van vaardigheden, een ninja -afleiding en de aanvallen van steden.
Tactische kaart – voortgang of vertrappen ter plaatse?
Het eerste dat gewoon graag wilde zien, was hoeveel de gevechten mooier werden? Was de modellen van de personages erg mooier, of de animatie is veranderd, ziet de gevechtskaart er anders uit? Ik denk dat iedereen die heeft gespeeld Totale oorlog, Hij zal me goed begrijpen. Wanneer je een nieuwe strategie van de serie lanceert, onmiddellijk, als een hongerig beest op een stuk vlees, gooi je het project aan en begin je de kleinste details te overwegen.
Wat te zeggen sinds de tijd van Napoleon Totale oorlog werd mooier – en erg. Op de gezichten van soldaten kunt u zelfs onderscheid maken tussen de emoties die ze ervaren. Evil Physiognomy – Wanneer ze de strijd tegenkomen, lijden – wanneer ze verbaasd zijn over een zwaard. Animatie is soepeler, eleganter. Dit is vooral merkbaar als je kijkt naar de gevechten van Samurai. Elk van hen is de meester van het mes, en ze bewegen dienovereenkomstig.
Over het algemeen, als je naar alles in de buurt kijkt, zijn de sensaties erg aangenaam. Mooi. En deze schoonheid wordt in alles gevoeld. In het begin was er echter niet zoiets dat de kaak werd gevallen. Er was geen, totdat sluwe ontwikkelaars een interessante trainingsgevecht gleed. De eerste strijd in de trainingscampagne: ons wordt verteld hoe we de troepen moeten beheren, en op de achtergrond vechten soldaten, die helemaal niet van ons zijn. Ze zitten achter de rivier, geef er niets om. Bovendien is de zon al verdwenen, maar het licht is nog steeds het verlichten van de vallei (grafische technologieën brengen dit allemaal precies over, nu, ik creëer geen sfeer, maar beschrijf wat ik zag), en het lijkt ons aan te dringen om ons te voltooien om alles sneller af te maken.
Maar we brengen de camera dichter bij het veld, waar verschillende schoorsten van de zwaardgen met elkaar gekoteld zijn, de soldaten zijn elegant omheind, staken, vertrekken, de positie van de benen veranderen. En plotseling vallen vuurpijlen uit de lucht, ze steken in de grond, het gras verlicht omhoog en de ijzeren pantser van de jagers weerspiegelt het vuur met een roze gloed. En deze kleine vreugdevuren flitsen of rot. De motor brengt verlichting perfect over. Het blijkt niet eens wat realistisch is, maar verdomd … romantisch.
Er is echt niets om te praten over de tactiek van de strijd. Door gameplay – Totale oorlog. De campagne is training, ze hebben ons niet gedwongen om iets ingewikkeld te doen. Zoveel lijkt op alle andere games van de serie. Leuk, interessant, met manoeuvres en hergroeperen, met vuur van de bogen van de oprukkende vijand en achtervolging op paarden achter de pest.
En ja, om comfortabel te spelen en te genieten van een mooie foto bij maximale instellingen, heb je een zeer krachtige computer nodig. Core i5, 4 GB RAM en GeForce GTX 295.
Kenmerken van de Japanse marine -strijd
En als de gevechten op het land nauwelijks kunnen worden verrast, omdat ze vrij standaard zijn en nog in het allereerste deel van de serie waren, dan verschillen de gevechten op het water veel van alles wat we eerder zagen.
Op deze schepen meestal zijn er geen wapens. Het hoofdwapen is Luke. Vechters trekken de bowstring en beginnen te schieten op het vijandelijke schip. U kunt ook de schalen in brand zetten voor het effect van het effect – dan kunnen de houten drijvende forten volledig branden. Nou, een instapje is natuurlijk mogelijk. Dit is ook niet de slechtste optie om te winnen.
Dit alles verandert volledig de tactiek van marine -strijd. De afstand hier is kort, je bent niet ver, ver van de vijand, bombardeer het niet van geweren en wacht niet tot de masten vallen, het zal stoppen en het kan vrij worden verzonken. Hier schiet je nog steeds vanuit bogen, maar hij draaide zich al scherp in je richting en gaat het opnemen tegen het instappen – en dit is niet erg cool, zo’n ontwikkeling van evenementen heeft je plannen niet aangegaan.
Ik heb er ooit tien keer over gespeeld “Korsarov”, Bijna een jaar lang, Pirates of the Burning Sea Swimming in de virtuele zeeën van online, maar dergelijke gevechten voor mij zijn in een nieuwigheid. Ja, dit is geen simulator, er zijn geen honderden verschillende schepen, maar alleen de gameplay zelf is een aangenaam, ongebruikelijk en zeer dynamisch proces. Na lange gevechten op aarde zal het heel cool zijn om op deze gigantische boten te zitten en te vechten met de vijand.
Nou, plus ze logen niet tegen ons – het land verscheen. Ze is nu heel, heel dichtbij. We vechten letterlijk in de buurt van het strand. Ik denk dat als het schip verdrinkt, de jagers springen, vijftien minuten naar de kust drijven en daar beginnen te zonnebaden en vissen.
Wat betreft het uiterlijk, dan hier Shogun 2 kan een gigantisch imperium voorsprong geven. NEE. Dit zijn over het algemeen verschillende gewichtscategorieën. In het vorige project was er een “verlaten” wateroppervlak, waar alleen blauwe golven en lucht zichtbaar zijn, hier is de kust groen, de eilanden zwart, vijandelijke schepen zijn laaiend, boogschutters bedekken de lucht met pijlen met pijlen.
Het verbranden van de vijand is een van de hoofdtactieken op zee. Geweren zijn geen luxe voor iedereen, omdat alleen brandende pijlen in dienst zijn.
De belangrijkste modus van het spel
Er zijn geen revolutionaire wijzigingen op de globale kaart. Zoals vele jaren geleden is de wereld verdeeld in flarden – provincies. De kaart zelf ziet eruit als een perkament waarop de regio’s zijn beschreven met zwarte verf in Japanse stijl. Wanneer onze troepen de nieuwe zone binnenkomen, wordt deze geleidelijk onthuld en verandert het in een zeer mooie, maar vrij standaard gamekaart.
Het is waar, hoewel het mooi is, maar niet zo geweldig als in screenshots van ontwikkelaars. Speeksel druppelt niet naar de vloer van het type locatie, maar ze zijn zeker beter dan in elke andere wereldwijde strategie. Dit is echt een standaard.
Alle menu’s en verandering zijn trouwens in dezelfde stijl ontworpen. Niet tevergeefs De creatieve vergadering Ze pochte dat haar artiesten ongelooflijk getalenteerd waren. Dit is waar. Zeer harmonieuze presentatie van de oosterse stijl aan de westerse gamer. Geen vorig studioproject was zo authentiek.
In de training zelf worden we geïnstrueerd om een ​​aantal provincies te vangen. Ze geven ons enkele jaren – gedurende deze tijd kunt u kennis maken met de basisprincipes van mechanica. In steden kopen we nog steeds troepen, bouwen we (inclusief het verbeteren van de “voorsteden” gebieden op de manier Beschaving), we huren geheime agenten in. Nu worden al hun acties vergezeld door een unieke video. En het is altijd zo gebouwd dat de intriges tot de laatste seconde blijft: zal de taak mogelijk zijn of faalt.
Het veroveren van steden, belegering en gewoon rondrennen rond de wereldwijde kaart bleef hetzelfde. Zoals voorheen is de vijand vrij om met pensioen te gaan als hij de strijd om een ​​specifieke positie niet wil aannemen, kunnen we de stad in een bankschroef vasthouden en wachten tot de verdedigers zijn gedroog.
Fundamenteel nieuw – dit is een boom van vaardigheden in helden. Nadat het personage volwassen is, bepalen we de specialisatie voor hem. Er zijn er nogal wat van hen, waaronder militaire, stadsplanning, management en andere. De klas beïnvloedt welke vaardigheden de erfgenaam kan pompen. En er is ook veel vork – en het is erg interessant.
In de trainingsmodus was het niet mogelijk om de diplomatie volledig te evalueren. Er zijn tenslotte alleen maar de kaart, de kaart is klein, er zijn maar weinig clans. Het was alleen mogelijk om met de eenvoudigste om te gaan. Lees daarom meer over de relaties van clans in onze previews met het “spel”.
Zelfs na kennis alleen met het trainingsregime kunnen we dat zeggen Shogun 2 – Dit is een nieuw podium voor de serie Totale oorlog. De bar die door Rome was ingesteld, was eindelijk op gesprongen. Er is een nieuwe hoogte ingesteld, nu zullen ze er gelijk aan zijn. Maar helaas, tot nu toe alleen De creatieve vergadering. Ze heeft geen concurrenten ..https://paradiseplaycasino.nl/
